Homepage  > Gezondheid  > Specifieke diëten > Diabetes

Alle diabetespatiënten letten op de voedingsgluciden of suikers. Zij hebben soms problemen om het concept te begrijpen. Wij proberen wat meer duidelijkheid te brengen.

Er zijn voedingsproducten die zoet proeven zoals suiker, druiven, chocolade… en voedingsproducten die geen zoete smaak hebben zoals melk, brood of aardappelen, maar die toch suikers bevatten. Suikers (courante term) zjn gluciden of koolhydraten. Zij bestaan uit een reeks producten die worden gevormd door koolstof, waterstof en zuurstof. De moleculen die de gluciden (moderne term) vertegenwoordigen, kunnen enkelvoudig zijn zoals glucose (bloedsuiker), sacharose (bietsuiker), lactose (melksuiker)… of complex zoals zetmeel (aardappelen, brood). Jarenlang geloofde men te goeder trouw dat als de glucidemolecule klein of enkelvoudig was, zij ook snel werd verteerd en tot hyperglykemie leidde en dat bij een complexe molecule het omgekeerde gebeurde en dat zij dus een trage of geringe invloed op de glykemie had. Dat heeft geleid tot de begrippen snelle en trage suikers.

Die benadering bleek dus fout te zijn, wat werd aangetoond door betere onderzoekstechnieken. Tal van onderzoekers, wier namen altijd verbonden zullen blijven aan de verklaring van het zoetende vermogen van voedingsmiddelen, zijn nu bekend: Wahlquist (1978), Jenkins (1981), Foster-Powel, Brand-Miller (1995). Hun werkzaamzaamheden en die van anderen hebben aangetoond dat het koppelen van de glykemische reactie aan de chemische inhoud van voedingsmiddelen verkeerd was, maar dat moest worden gekeken naar de biologische respons op basis van de consumptie van eenzelfde hoeveelheid gluciden, ongeacht welke glucide.

Zo komen we bij het begrip glykemie-index (GI). De GI drukt de snelheid en intensiteit uit waarmee een bepaald voedingsmiddel de glykemie verhoogt. Op basis van de huidige kennis kan men de voedingsproducten indelen op basis van hun glykemisch vermogen.

Klik hier om meer te leren over de glykemie-index :
De glykemie-index