|

Door Nicolas Guggenbühl, Diëtist-voedingsdeskundige
Gevogelte en wild onderscheiden zich meestal
van andere vleeswaren door hun lager vetgehalte. Hun gehalte aan
proteïnen, de biologische bouwstenen die gebruikt worden voor
de groei en de vernieuwing van onze weefsels, is nochtans even hoog
als dat van steak.
Voor alle leeftijden
Het
voordeel van wit gevogeltevlees, zoals kip of kalkoen, is dat het
in de smaak valt bij jong en oud. Het is bijzonder geliefd bij kinderen
en verschaft de nodige groei-elementen. Het vormt ook een kostbare
bron van ijzer, vooral voor heel wat adolescenten en ouderen die
weinig of geen rood vlees eten. Dankzij de voorgesneden stukken
zijn tal van wat bereidingen mogelijk en wordt het een voedingsmiddel
dat perfect past in een moderne en evenwichtige keuken voor het
hele gezin.
Het neerhof stijgt in achting
Een ander kenmerk van neerhofdieren is de aard
van hun vetten: het vlees bevat minder verzadigde vetzuren en meer
onverzadigde, wat beter is voor de gezondheid van hart en bloedvaten.
Sommige studies beweren zelfs dat het aanzienlijke verbruik van
eend en gans in het zuidwesten van Frankrijk, een verklaring zou
zijn voor de goede cardiovasculaire gezondheid die men in deze streek
opmerkt…
Wild op tafel
Patrijs, fazant, haas, ree, everzwijn…
hebben ook een laag vetgehalte, wat grotendeels te maken heeft met
de actievere leefwijze van deze dieren. Vroeger was het gebruikelijk
om het wild te laten versterven, dat wil zeggen om het meerdere
dagen te laten rijpen op kamertemperatuur, voor een meer uitgesproken
smaak. Deze praktijk wordt gelukkig niet meer toegepast –
behalve dan heel lokaal – om hygiënische redenen.
Spaarzaam met vet
Omdat
de smaak van wild meer uitgesproken is dan die van ander vlees,
geniet het meestal minder de voorkeur van kinderen, maar niets belet
u om het hen voor te schotelen. Wild wordt echter wel afgeraden
aan jichtpatiënten*. Wild op zich is een magere vleessoort,
wat niet noodzakelijk het geval is voor gerechten op basis van wild.
Let er dus op spaarzaam om te springen met vet bij de bereiding.
Denk eraan bij wild iets anders dan kroketten of frieten te serveren
als garnituur : de maaltijd zal des te lichter smaken!
* : Deze aandoening wordt
gekenmerkt door een overmatige vorming van urinezuur in het bloed,
wat leidt tot de afzetting van urinezuurkristallen in de gewrichten.
Dit brengt vooral pijn teweeg in handen en voeten.
|